Συνάδελφοι, η προστασία της ειδικότητάς μας και του εργασιακού μας μέλλοντος είναι υπόθεση όλων μας. Ο κλάδος των αρχαιοφυλάκων βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη εξέλιξη, την οποία κανείς μας δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να αντιμετωπίζει ως ένα ακόμη προσωρινό εργασιακό ζήτημα.
Η αξιοποίηση προγραμμάτων της ΔΥΠΑ για την κάλυψη θέσεων στα μουσεία και στους φορείς του Υπουργείου Πολιτισμού, όπως χαρακτηριστικά συνέβη και στην περίπτωση του Μουσείου Θεσσαλονίκης (ΑΔΑ: ΨΤΓ946ΝΛΨΡ-ΟΣΔ), δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται οι προσλήψεις και, κυρίως, για το μέλλον της ίδιας της ειδικότητάς μας.
Το ζήτημα είναι αν ένας συνάδελφος θα εργαστεί για 7 ή 24 μήνες καθώς θα έχουμε δυο ταχυτήτων κατηγορίες συναδέλφων και ποιος θα εργάζεται αύριο στα μουσεία και με ποια προσόντα.
Η διαδικασία που εφαρμόζεται στο πρόγραμμα 55+ της ΔΥΠΑ δεν ακολουθεί το γνώριμο σύστημα των μοριοδοτούμενων πινάκων κατάταξης, όπου αξιολογούνται αντικειμενικά προσόντα όπως η ειδικότητα, η πιστοποίηση, η γλωσσομάθεια, ο βαθμός, η προϋπηρεσία και τα λοιπά προβλεπόμενα κριτήρια.
Αντίθετα, η επιλογή συνδέεται με διαδικασίες όπως συστατικές επιστολές, προσωπικές συνεντεύξεις και επιλογές φορέων και διοικήσεων.
Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει όλους.
Δεν υπερασπιζόμαστε απλώς τις επόμενες συμβάσεις ΣΟΧ
Για χρόνια εκατοντάδες συνάδελφοί μας εργάζονται στα μουσεία μέσω συμβάσεων ΣΟΧ, έχοντας επενδύσει χρόνο, χρήματα και προσωπική προσπάθεια για να αποκτήσουν τα απαιτούμενα προσόντα της ειδικότητάς μας.
Η εισαγωγή διαφορετικών διαδικασιών επιλογής, χωρίς την αντίστοιχη αξιολόγηση των ειδικών προσόντων, κινδυνεύει να δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα.
Ιδιαίτερα αν οι θέσεις που αφορούν αρχαιοφύλακες εμφανίζονται στο ψηφιακό σύστημα της ΔΥΠΑ με γενικότερες περιγραφές, όπως «φρουροί ασφαλείας», δημιουργείται ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα για την αναγνώριση και την προστασία της επαγγελματικής μας ειδικότητας.
Γιατί ο αρχαιοφύλακας δεν είναι απλώς ένας εργαζόμενος που παρέχει υπηρεσίες φύλαξης.
Είναι επαγγελματίας με συγκεκριμένη ειδικότητα, εκπαίδευση, πιστοποιήσεις και ιδιαίτερο αντικείμενο εργασίας μέσα στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία.
Η υποκατάσταση αυτής της ειδικότητας από μια γενική κατηγορία προσωπικού ασφαλείας μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση των απαιτούμενων προσόντων και να ανοίξει τον δρόμο για πρακτικές που ο κλάδος έχει γνωρίσει στο παρελθόν.
Το πρόγραμμα 55+ δεν πρέπει να γίνει η νέα κανονικότητα.
Η διάρκεια των 12 μηνών, με δυνατότητα επέκτασης για ακόμη 12 μήνες, σε συνδυασμό με την επιδότηση σημαντικού μέρους του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους, δημιουργεί ένα ισχυρό κίνητρο για τους φορείς να αξιοποιούν τέτοιες μορφές απασχόλησης.
Γι’ αυτό ακριβώς οφείλουμε να εξετάσουμε σήμερα τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτή η πρακτική για το εργασιακό μας μέλλον. Δεν πρέπει να περιμένουμε να διαπιστώσουμε τις συνέπειες όταν θα έχουν ήδη παγιωθεί. Ούτε πρέπει να αντιμετωπίζουμε το ζήτημα αποκλειστικά με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη σύμβαση ή στα επόμενα εξαιρέσιμα.
Από την ατομική αγωνία στη συλλογική διεκδίκηση Καλούμε κάθε συνάδελφο να αντιληφθεί ότι η προστασία της ειδικότητάς μας δεν μπορεί να είναι υπόθεση λίγων. Δεν αρκεί ο προσωπικός αγώνας του καθενός για να εξασφαλίσει την επόμενη σύμβασή του. Δεν αρκεί να περιμένουμε μια «καλή» προκήρυξη. Δεν αρκεί να ελπίζουμε ότι αυτή τη φορά θα είμαστε εμείς οι επιλεγμένοι. Γιατί, εάν αποδυναμωθούν οι αντικειμενικές διαδικασίες και υποβαθμιστεί η ίδια η ειδικότητα του αρχαιοφύλακα, κανένας από εμάς δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη τη θέση του στο μουσείο. Και τότε η επόμενη «συστατική επιστολή», η επόμενη συνέντευξη ή η επόμενη επιλογή μπορεί να είναι αυτή που θα αφήσει εσένα προσωπικά εκτός μουσείου.
Ώρα να ενεργοποιηθούμε.
Το Πανελλήνιο Σωματείο Αρχαιοφυλάκων καλεί όλους τους συναδέλφους:
να συμμετέχουν ενεργά στο Σωματείο, να ενημερώνονται και να ενημερώνουν τους συναδέλφους τους, να καταθέτουν τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις τους, να στηρίζουν συλλογικά τις θεσμικές παρεμβάσεις του κλάδου, και να υπερασπιστούμε όλοι μαζί την ειδικότητα, τα επαγγελματικά μας προσόντα και το δικαίωμα σε αντικειμενικές και αξιοκρατικές διαδικασίες επιλογής.
Η αδράνεια δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή. Και σε μια περίοδο κατά την οποία διαμορφώνεται το εργασιακό μέλλον του κλάδου, η επιλογή αυτή μπορεί να έχει συνέπειες που θα τις αντιμετωπίσουμε όλοι.
Δεν αγωνιζόμαστε μόνο για την επόμενη σύμβαση. Αγωνιζόμαστε για να υπάρχει αύριο η θέση του αρχαιοφύλακα, όπως την γνωρίζουμε και όπως δικαιούμαστε να την ασκούμε.
ΕΝΟΤΗΤΑ – ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ
Το Σωματείο είναι η δύναμή μας. Η συμμετοχή μας είναι η προϋπόθεση για να παραμείνει δυνατή η φωνή του κλάδου. Κανένας μόνος του. Κανένας αμέτοχος. Όλοι μαζί για την προστασία της ειδικότητάς μας και του εργασιακού μας μέλλοντος.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ